Helen defies the waves…

IMG_4080Remaining in control is pretty difficult when you are floating in the sea with your surfboard. Nature is extremely powerful and you are just a tiny spot on the surface of the sea. There is no chance at all, that you are stronger than the waves. When you do not pay attention for a second, a wave will swipe you off your board and you will tumble in the water: head first. Ultimately, you end up at the beach where you can cough up your pride, along with gallons of salty water. No, unless you are Zeus, you will loose any face off with the sea.

Having this in mind, Helen started her first week of surfing. She was surprised to see Nadine defying the waves with no apparent effort. With her, many other people appeared to have no trouble at all outfacing the waves. But there Helen was, in knee hight depth, struggling through the water with her surfboard in her hands. Every time she tried to walk further, waves would throw her back. Each time she resisted with all her might against an approaching wave, to come to the conclusion that the wave threw her back nonetheless. Apparently, resisting the waves only led to fatigue, nothing else. Out of breath, she struggled further pounding every wave and drinking gallons of salty water.  Kudos for the determination but the energy level and fun disappeared beyond the horizon.

After a short break and enjoying some fresh water, Helen went through her options. Resisting was pointless. There was no way around the waves. Giving up is not in her genes. She let go and walked into the water: she would see what would happen. She visualised herself surfing and gently moved forward towards the starting point. Not much later, she jumped on her board, pushed up and instead of fighting the wave, the wave carried her.

Letting go is difficult, and usually people do not want to accept that they have no control over something. But, when every attempt is futile, letting go may be your only option. Remember: you can not control the waves, but you can surf them!

Aloha!

Helen and Nadine

Advertisements

Helen and Nadine think sometimes a man may come in handy…

As a lesbian couple, Helen and Nadine enjoy their life together. However, sometimes, we have to admit that a man may come in handy. Here are the 7 (?) moments when we would appreciate a man in our life:

1. Whenever something in house needs a handyman quick fix. A leaking tap, a wall screaming for some paint, a closet in pieces: time to put on the dungarees and roll up our sleeves. Hold on a minute, we don’t even own a pair of dungarees! And rolling up our sleeves is not something we are used to doing, either. Even though we are pretty handy, this is the moment a man in the house would be really handy.

2. The summer is approaching and we are looking forward to relaxing in the garden on our swing bench with some drinks in our hand. Enjoying every moment of sunshine, while the BBQ is being lit. We especially like the idea of relaxing, while a manly guy prepares the BBQ, puts on his heavy duty apron and serves us delicious hamburgers.  Where is the guy? Last week we had to do it all by ourselves, we missed him..

3. Waking up in the middle of the night thinking we heard a noise. Panic! OMG, is something moving IN the house? Ohh nooo, we have no pets, so this can’t mean anything even remotely good. What if someone entered the house? A burglar, a bad guy? One of us (the one who pulled the shortest straw) will walk downstairs. Imagine a shivering person walking on the stairs, armed with the best tools she could find that moment: a hairbrush and some hairspray. Not really impressive. It gets even worse when this pussy starts to whisper: Is anyone there? Not to think of the odds that an answer comes. This would definitely mean the brave pussy will make an immediate turn, run upstairs and hide in (or even under) the bed. Where is the knight in shining armour to save us?

4. Every women, and especially every lesbian couple has experienced it: a random person approaching you. We don’t mean someone making casual conversation, no we mean the annoying invasion on your personal space which would receive an immediate nomination on the #metoo list. Men who think you are so very interesting  and even more interesting from up really, really close, or men who are totally wasted and couldn’t tell the difference between hitting on you or a wall. Usually the first strategy is to ignore it or to talk your way our of the situation: Hi, how are you doing, could you please step aside? If this doesn’t work, more drastic measures are required: walk in the opposite direction, say no, grab your phone etc. If this still doesn’t help, you can already feel your blood pressure rising. How are you going to get yourself to safety?! Right now and there, you could really use a man to help you or to hide behind.

5. Working your ass off in the kitchen, trying out multiple recipes of Yotam Ottolenghi’s new cookbook, stirring simultaneously in 5 different pans, and then suddenly it happens: the jar you really need right now does…not…open! You wipe your hands and try again. It really has to open now for you have just 10 seconds left to save the main dish with the contents of this jar. You use verbal motivation, but still the jar…does…not…open. Frustrated, you put the jar aside and start rumbling through the kitchen cabinets, looking to something to help you open it. Why is there never a strong man hidden in your cupboard.. to open the jar for you?

6. Shopping is without a doubt one of the activities most women are good at! Our preference goes out to visiting many shops and buying lots of (not really) necessary (but expense) items. It would be awesome if a man will provide us with his credit card, but that will probably only happen in our dreams. We would be really happy though if a man would volunteer to carry our bags.

7. Sitting on a terrace, craving for a nice refreshing drink, but getting no contact whatsoever with the waitress. It looks like our table is cursed and she tries to avoid any contact with it. When this happens we could really use a handsome man to get her attention. We’re kidding! Getting the attention of a waitress (and definitely of a cute and attractive waitress) is not something we need help with. We are perfectly capable of lifting that curse without a man involved. Talking of which, we aso don’t need a man in bed. Really, we don’t!

Even though we are a lesbian couple,  we are more than capable to do most things ourselves. Luckily, we live in an era and country that allows us to have a comfortable life as a lesbian couple. Emancipation has its limits though (at least for us) and we admit that at some moments a man really does come in handy.

Helen and Nadine

P.S. Do not forget to like us on facebook!

Helen en Nadine denken dat een man soms bèst handig is…

Als lesbisch stel, gaan Helen en Nadine met veel liefde en plezier samen door het leven. Maar soms, heel soms, moeten we toegeven dat een man best handig kan zijn. Hieronder de 7 (?) momenten waarop wij erg blij zouden zijn met een man in ons leven:

  1. Op het moment dat er geklust moet worden in huis. Een lekkende kraan, een muurtje wat geschilderd moet worden, een kast die in elkaar gezet moet worden: tijd om de tuinbroek aan te trekken en de mouwen op te stropen. Maar wacht, wij hèbben helemaal geen tuinbroek! En aan mouwen opstropen doen we eigenlijk ook niet. Wel zijn we gelukkig uitgerust met een paar rechterhanden, al zou het soms wel heel erg fijn zijn het klussen over te kunnen laten aan de man in huis.

 

  1. De zomer komt eraan en dat belooft vele drankjes op de schommelbank in de tuin. Heerlijk genieten in het zonnetje terwijl de BBQ aangaat. En dan bedoelen wij dat wij heerlijk kunnen blijven zitten, terwijl de man zijn stoere schort voordoet en enthousiast de kooltjes opstookt voor de lekkerste hamburgers. Maar ja, waar is die man nu? Vorige week hebben we de vleestang zelf ter hand moeten nemen, die mannelijke helpende hand was toen wel erg handig geweest.

 

  1. Midden in de nacht worden we wakker van een geluid. Paniek! Dit geluid kennen we niet en het lijkt erop dat er iets in huis beweegt. Nu hebben we geen huisdieren, dus o ohhh.. wat als het een inbreker is?! Elke keer weer is het strootjes trekken wie nu het bed uit mag en bibberend naar beneden mag lopen. Stel je hierbij taferelen voor à la Sarah Kroos waarbij de minst schijterige partner gewapend met een borstel en haarlak bibberend de trap afloopt, zachtjes vragend: is daar iemand? En wat als je dan “Ja” als antwoord hoort? Wij zouden dan weer snel rechtsomkeert maken, snel naar boven rennen en als een struisvogel in bed verstoppen. Waar is de ridder op het witte paard die ons op dat moment komt beschermen?

 

  1. Elke vrouw en zeker elk lesbisch stel kent het wel: aangesproken worden op straat. En dan bedoelen we niet “hé, hoe gaat het?”, maar de vervelende invasie op de persoonlijke ruimte die direct een nominatie op de #metoo lijst zou krijgen. Mannen die je o zo interessant vinden of te dronken zijn om zich te realiseren wat voor seksueel getinte onzin ze uitkramen. Meestal is de eerste strategie te proberen ze te negeren, gevolgd door een poging je er met een net praatje vanaf te brengen “Hallo, fijne avond, zou je even opzij willen gaan?”. Lang niet altijd wordt de hint begrepen en wanneer spontaan de andere kant op lopen, nee zeggen en je telefoon pakken ook niet helpt, stijgt je bloeddruk. Hoe ga je je hier uit redden? Op zo’n moment is een man best handig, om de sfeer te breken of om je achter te verstoppen.

 

  1. Sta je met al je potten (de letterlijke) en pannen in de keuken, het nieuwste recept uit het boek van Yotam Ottolenghi uit te proberen en 5 gerechten tegelijkertijd in elkaar te flansen, dan opeens gebeurt het: het ene potje wat je echt nodig hebt gaat .. maar … niet … open! Je veegt je handen nog eens af en probeert de deksel nog een keer. Je besluit het potje verbaal te motiveren dat het toch echt nu open moet, omdat anders je hoofdgerecht mislukt, en nog.. gaat… hij.. niet … open. Je zet met wat frustratie het potje op het aanrecht, en rommelt door de kasten om iets te vinden waarmee je het potje open krijgt. En waarom zit er nou nooit een stoere man in die kast (opnieuw letterlijk).. om voor jou het potje open te draaien?

 

  1. Eén ding waar bijna alle vrouwen goed in zijn, is shoppen! Bij voorkeur bij verschillende winkels en tassenvol. In dit geval zou het erg fijn zijn als een man zijn rekening ter beschikking stelt, maar zo erg zijn wij niet: wij zijn allang blij wanneer een man zich aanbiedt als pakezel voor al die tassen!

 

  1. Zit je op het terras (nog bij te komen van al je shop inspanningen), smachtend naar een lekker drankje.. en dan lijkt het alsof de serveerster een plaatselijke ban op jouw tafeltje heeft gelegd. Telkens loopt ze voorbij, maar van een bestelling opnemen komt het niet. Op dat moment zou het handig zijn als een goed uitziende man haar aandacht voor ons trekt. Geintje! De aandacht trekken van een serveerster (en vooral van een aantrekkelijke serveerster) kunnen wij natuurlijk prima zelf! Zo hebben wij ook (en laat dit voor eens en altijd duidelijk zijn) geen hulp nodig van een man in bed. Nee, echt niet!

 

De meeste dingen kunnen wij als lesbisch stel prima zelf, en gelukkig leven we in een tijd en in een land waar wij als lesbisch stel prima kunnen gedijen. Echter, wij zijn slechts geëmancipeerd wanneer het ons uitkomt en geven toe dat op sommige momenten een man bèst handig is!

 

Liefs,

 

Helen en Nadine

 

Ps. Vergeet je niet ons te volgen op Facebook zodat je al onze schrijfspinsels meekrijgt?

Helen and Nadine endure together…

About one year ago, Helen came home to a living room filled with boxes. It is not that uncommon for clutter to fill up the living room, but clutter is seldomly organised in moving boxes. A very enthusiastic Nadine appeared from behind the boxes. As it turned out, Nadine had packed her stuff and was moving in with Helen… Fun!

What looks like a very impulsive action, was in fact the consequence of a personal development course. During this course, Nadine was confronted with the introduction round, ‘What is your name?’, ‘Where are you from?’, ‘Are you single?’, ‘Are you living together?’, ‘Are you married?’, etc. When it was Nadine’s turn to introduce herself, she briefly considered her ‘status’ and announced with a huge smile, that she was going to live together! That evening at home, Nadine told Helen all about the course, regarding the content but also regarding the introduction round. Helen paid full attention and started laughing. All participants of the course already knew about their forthcoming living-together-event, only Helen herself had missed the memo.

This was not a problem, for the memo arrived per mail one week later. On her birthday, Helen found a large box in the living room, addressed to her. Nadine jumped out of the box (not out of the closet) and our destiny was sealed: from now on we were going to live together! It was made particularly clear, that the package could not be returned to sender and did not come with any guarantees.

So we started living together. Initially full time in the South Western side of the Netherlands and currently part time in the North and South Western side of the Netherlands, but always together. And that takes a little getting used to. In the beginning, it seemed like nothing really changed. We already were together a lot and now even more! Until…(you can hear a spooky music in your head to create tension…) Nadine’s homegrown vegetable garden started growing and our garden was taken over by vegetables and changed into a local jungle! Fortunately, we now were together to consume it all.

Soon, more changes were reaching the surface. It appeared that making plans became more tricky, the usual habits were less usual and logical to the other person and sharing was taken very literally (and problematic if this concerns the last piece of chocolate).

The one night Nadine had an appointment which did not suit Helen and the other night Helen made an appointment for the both of them, which resulted in Nadine having to be at two places at the same time. After some rescheduling, our first step towards reaching the level of a responsible couple, was a shared calendar…. Brrrr, now our lives were really connected!

This made the step towards a shared bank account a lot easier and we took this step not much later. By this, the joke ‘going Dutch’ lost its elegancy.

The practical sides of living together, were under control. There are also other aspects connected to melting two lives together though. What were our expectations? And more importantly, how do we express our expectations by means of our communication? It is only possible to clarify your expectations, once these are clear for yourself. So, time for homework!

Both of us made two lists: one list with the things we did NOT want and one list with the things we really LIKED. For instance, on the first list we put ‘telling lies’, ‘taking big financial decisions without consultation etc. We also put small frustrations (of the level of socks next to the laundry basked) on this list. The other list served as inspiration for small and major moments of happiness. Think about gifts, vacations, but also the ring around the finger (yes the ring from this blog which raised so many questions) and all the other things we really like (as it turns out there are a lot of things we like for our relationship).

We shared our lists adding new points to it as we went through them. With regard to the absolute NOT wanted items, we were able to agree about a lot of things. The smaller frustrations were for discussion purposes, hoping to find mutual understanding and possible compromises. This worked in most cases and one of the major benefits was that we were not discussing things from an emotional perspective. Say for yourself: what sounds better? Coming home after a long exhausting day tripping over the stuff, that is blocking your way as you try to sprint to the toilet, for you already had to go for over an hour, shouting ‘Clean up this mess’!! Or: sitting on the sofa with a tea on your lap indicating that ‘from your perspective, your partner does not the share the same priorities with regard to decluttering’. The second way usually is easier to digest.

Taking everything together, we created a solid basis with our expectations and we had been able to communicate these in a neat and organised manner. By moderating the frustration points from the NOT list and combining them with items from the LIKE list, we created a pleasant and fun evening. Make no mistake, discussing frustration points is of major interest. The first 10 times, a small frustration remains a small frustration, but a 1000 times repetitive small frustration adds up to one absolute not item of the NOT list. We would also like to introduce you to the sandwich principle. This is not meant as a bite in between (although you can always take a break for food), but an advise with regard sharing frustrations: wrapped between a bun of LIKE items.

Does this mean we never have an argument? Of course not, we also experience cloudy days. But we have a couple of tools to solve it and if that does not work, we will give ourselves homework again. Eventually, the sun shines every day with a bright blue sky and we are super happy with each other and our life together!

A sunny goodbye,

Helen and Nadine

P.S. Like our Facebook and we keep you updated!

Helen en Nadine houden het vol samen…

Een jaar geleden kwam Helen thuis en stonden er enkele dozen in de kamer. Nu verschijnt er weleens vaker rommel in de woonkamer, maar zelden in de vorm van verhuisdozen. Achter de dozen kwam een dol enthousiaste Nadine tevoorschijn. Wat bleek, Nadine had haar spullen gepakt en trok bij Helen in.. leuk!

Wat lijkt op een erg impulsieve actie, was het gevolg van een personal development cursus. Hier nam Nadine aan deel en dan komt onvermijdelijk het voorstelrondje: hoe heet je, waar kom je vandaan, ben je single, woon je samen of ben je getrouwd etc etc etc. Toen Nadine aan de beurt was om zich voor te stellen, dacht ze even kort na over haar “status” en verkondigde met een grote glimlach dat ze ging samenwonen. Die avond thuis vertelde Nadine uitgebreid over de cursus, over de inhoud maar ook over het voorstelrondje. Helen luisterde aandachtig en schoot in de lach: alle deelnemers wisten inmiddels van hun aanstaande samenwoon event, alleen Helen zelf had even de memo gemist.

Niet dat dit een probleem was, want een week later arriveerde de memo per post. Op haar verjaardag trof Helen een grote doos in de woonkamer aan geadresseerd aan haar en haar adres. Nadine sprong als een duveltje uit een doosje (nou ja, letterlijk uit die hele grote doos) en het lot was bezegeld: ze zou voortaan met Helen samenwonen. Daarbij werd nog maar eerst duidelijk gemaakt dat het pakket niet geretourneerd mocht worden en er geen garantie op zat.

En zo gingen wij dus samenwonen. Initieel fulltime in Wateringen en tegenwoordig in deeltijd Wateringen en Alkmaar, maar altijd samen. En dat is even wennen. Aanvankelijk leek er weinig veranderd, we waren al veel samen en nu was het extra vaak gezellig. Tot… (luguber muziekje om de spanning op te bouwen klinkt nu in je hoofd 😉

…. de 100 AH moestuintjes van Nadine begonnen te groeien en de tuin in Wateringen werd overgenomen door groente en veranderde in een lokaal oerwoud. Gelukkig waren we nu samen om alles op te eten.

Snel werden er meer veranderingen duidelijk. Zo werd het plannen nogal lastig, bleken hele normale gewoontes toch minder normaal en logisch te zijn voor de ander, bleek alles delen toch wel heel letterlijk te zijn (en problematisch wanneer dit het laatste stukjes chocolade betreft) en werd de ruimte voor jezelf nogal beperkt.

De ene avond had Nadine een afspraak, wat dan weer niet lekker uitkwam voor Helen en de andere avond had Helen een afspraak voor hun beiden gemaakt waardoor Nadine opeens op twee plaatsen tegelijk moest zijn. Na wat misplanningen was onze eerste burgerlijke stap een gezamenlijke agenda.. brrrr, nu waren onze levens echt aan elkaar verbonden!

De stap van een gezamenlijke rekening werd daarmee wel wat makkelijker en niet veel later openden we deze. De grap “ik trakteer deze keer wel”, werd daarmee wel oudbakken maar meer financieel aangenaam.

De praktische kanten van het samenwonen hadden we wel onder controle; er zat dan ook al enige ervaring aan Helen’s kant. Maar er zitten ook andere aspecten verbonden aan het samensmelten van twee levens. Wat waren onze verwachtingen en belangrijker nog, hoe uitten we deze middels onze communicatie? Nu kan je alleen verwachtingen helder overbrengen, wanneer ze voor jezelf ook duidelijk zijn. Dus, tijd voor huiswerk!

Beiden maakten we twee lijstjes: 1 lijstje met de dingen die we NIET wilden en 1 lijstje met de dingen die we GRAAG wilden. Zo stond op de ene lijst bijvoorbeeld het nemen van grote financiële besluiten zonder overleg, de boel belazeren, grote leugens ophangen etc etc (dit was dus de NIET lijst voor de duidelijkheid). Ook stonden kleinere frustraties à la niveau sokken naast de wasmand op deze lijst. De andere lijst diende als inspiratie voor kleine en grote geluksmomenten; denk hierbij aan een cadeautje, vakanties maar ook een ring om de vinger (ja, de ring uit deze blog die al zoveel vragen heeft opgeroepen) en al die andere dingen die we graag willen (tipje van de sluier: dat zijn er nogal wat).

We deelden onze lijsten, en vulden deze hier en daar nog aan wanneer de ander iets zei wat de één zich nog niet gerealiseerd had. Bij de absolute NIET punten konden we het over veel dingen eens worden, de kleinere frustraties waren meer ter bespreking in de hoop dat we wederzijds begrip en een compromis konden vinden. Dit werkte gelukkig in de meeste gevallen en het was al een behoorlijk streepje voor dat we nu de zaken bespraken op het moment dat er geen emotionele lading bij zat. Want zeg nu zelf, wat klinkt beter? Wanneer je na een lange dag vermoeid thuis komt en struikelt over spullen die de weg blokkeren terwijl jij probeert zo snel mogelijk naar het toilet te komen omdat je een uur geleden al heel nodig moest en roept “ruim je zooi nou eens op!!!!” Of: Wanneer je samen met een theetje op de bank zit en je aangeeft dat “voor jouw gevoel je partner andere prioriteiten ervaart wat opruimen betreft”. De tweede manier is over het algemeen net iets makkelijker verteerbaar.

Bij elkaar hadden we hier een goede basis van verwachtingen te pakken en deze hadden we ook nog eens overzichtelijk over kunnen brengen. Door de frustratiepunten van het NIET lijstje te doseren en vooral ook stil te staan bij de GRAAG lijst, werd het een fijne en gezellige avond. Maar vergis je niet, frustratiepunten bespreken is van groot belang. Je kan de eerste 10 keer denken dat het slechts een kleine frustratie is, maar een kleine frustratie die 1000X herhaald wordt kan uiteindelijk net zo aanvoelen als één groot punt van de NIET lijst! Als extra tip willen we je dan ook nog even het sandwich principe meegeven. Dit is niet bedoeld als hapje tussendoor (alhoewel je dat natuurlijk ook zou kunnen doen, eten is altijd fijn), maar een tip om frustraties te delen: verpakt tussen een broodje van GRAAG punten.

Houdt dit dan in dat wij nooit onenigheid hebben? Natuurlijk niet, ook bij ons verschijnt er wel eens een wolk aan de horizon. Maar we hebben een aantal tools om onenigheid op te lossen en als dat niet werkt geven we onszelf gewoon weer huiswerk. Uiteindelijk schijnt bij ons elke dag de zon met een strak blauwe lucht en zijn we super blij met elkaar en ons leven samen!

Een zonnige groet,

Helen en Nadine

Helen and Nadine mix the perfect Gin Tonic…

Finally the day was there! Today, we were organizing an exclusive Gin Tonic tasting and we had been looking forward to it for quite some time. How did we get to this point?

Last summer Helen and Nadine were road tripping through Scotland. In every bar, Nadine tried the local gin and after a couple of weeks, she was convinced he had found her favorite. Therefore, we decided to pay the distillery a visit. On a rainy morning, five minutes after the Persie distillery opened for business, we were standing on their doorstep. They welcomed us enthusiastically (and slightly surprised) and gave us a tour. Nadine took her time with the tasting (Helen skipped this part, that is what you get with a road trip), and hours later we were standing outside with a large supply of booz and a slightly intoxicated Nadine.

Now you can keep all the gin for yourself and drink it, but we had another plan in mind: we recently came up with the idea to organize a gin tasting (how this idea came to be you can read here).

So there we were and our (not so very) proffesional tasting crew arrived. We started the evening like every tasting should start: with a welcome drink. For this we prepared the Gin Tonic version of a Tequila Sunrise, an excellent drink to celebrate spring with. After this first appitizer, we were getting ready for the first stage, consisting of the tasting of multiple tonics. For this, we obtained several excellent Fever Tree tonics and one cheap supermarket version. The tasting crew were provided with one single assignment: pick  the supermarket tonic from the different options. It was a blind tasting and the conclusion was very clear: safe yourself the money and get yourself some cheap supermarket tonic! Not entirely the conclusion we expected…

When we entered the second stage, the real tough job started. We opened the first gin and poured a glass. At this moment, it was of importance not to add anything to the gin yet (so no ice and definitely no tonic). For your sense of smell gets bored easily, there was a cup of coffee beans waiting for you: one quick sniff and you were ready for the coming explosion of scents. It is rather difficult to name the exact ingredients of a gin, and therefore the assignment was to associate the gin with a particular color. The yellow/ orange impression was understandable, because the first gin was the Zesty Citrus Gin. After the initial tasting, the crew could build up the Gin Tonic by complementing the gin with the right tonic and garnishment. Fun fact: different gins require different garnishment to create the best Gin Tonic. You can google overviews to see which tonic and garnish fits your choice of gin. Of course we offered a bite with the first Gin Tonic, in citrus style (puff pastry from the oven with an almond topping and a piece of orange inside).

The intermezzo was a Gin Tonic quiz, which showed you should not listen to your girlfriend for the right answers. But fear not, the sadness of your loss could be drowned by the second gin of this evening. The green/brownish impression provided by this herby gin showed us that there are big differences between gins and their taste. This Herby and Aromatic Gin did not require citrus garnishment but preferred the classic garnishment. The associating bites were also real classics (several bruschetta’s) and really fit the gin: both were gone in an eye-wink.

On to the third gin, this time a nutty gin and our absolute favorite. This was the only Old Tom Gin in the tasting. Old Tom Gin is a gin recipe which was popular in the 18th century and the gin tastes between London Dry and Dutch Jenever; therefore this type of gin is a bit on the sweet side. The Sweet and Nutty Old Tom Gin was received by a cheerful audience and could also act as a stand alone digestive (so without the tonic). Of course it was more fun to conclude the gin tasting with a third perfect Gin Tonic. By doing so, the crew was introduced to the classic nutmeg (so not from a sachet but freshly graded). Also, cinammon and ginger disappeared into glasses together with the Fever Tree Ginger Ale. We did not forget the bite for this third stage, this time it was a lovely desert consisting of yoghurt, pineapple and chocolate flakes on top.

The bottles of gin emptied at a fast rate, but nothing to be sad about, as there was an extra bottle waiting. This way our professional tasting crew could continue making their own Gin Tonic creations.

This Gin Tonic tasting definitely gave us the feeling that spring was in the air!

Helen and Nadine

PS Don’t forget to follow us on Facebook!

 

 

 

 

 

Helen en Nadine mixen de perfecte Gin Tonic

Eindelijk was het zover! Met een selectief gezelschap gingen wij onze zeer professionele mening geven over enkele exclusieve Gin Tonics, en we hadden er zin in! Hoe was het ook al weer zover gekomen..

Afgelopen zomer trokken Nadine en Helen door Schotland. Nadine probeerde in elke bar de lokale gin uit en na enkele weken had ze een duidelijke favoriet te pakken. Dus besloten wij de distilleerderij met een bezoekje te vereren en stonden wij zodoende op een regenachtige morgen 5 minuten na openingstijd op de stoep bij de Persie distilleerderij. We werden enthousiast (en enigszins verbaasd) ontvangen en kregen een rondleiding. Uitgebreid ging Nadine alles proeven (Helen niet, dat krijg je met een ROADtrip) en enige tijd later stond we buiten met een flinke voorraad drank en een enigszins aangeschoten Nadine…

Nu kan je alle drank natuurlijk lekker zelf opdrinken, maar wij hadden het voornemen er ook iets anders mee te doen. We waren namelijk op het idee gekomen een gin proeverij te organiseren (hoe dat idee ontstond, kan je hier lezen)!

De avond begon zoals elke proeverij zou moeten beginnen, namelijk met een welkomstdrankje. In ons geval was het een Gin Tonic versie van de Tequila Sunrise. Een prima drankje om de lente mee te vieren.

Hierna maakten we ons op voor de eerste etappe, namelijk het proeven van diverse tonics. Hiervoor hadden we meerdere goede tonics van Fever Tree gehaald en 1 supermarkt fles van Royal Club. Er volgde blind proeven met de enkele opdracht de supermarkt tonic eruit te halen. De conclusie was duidelijk: bespaar je het geld en gedoe en haal je tonic voortaan uit de supermarkt. Niet helemaal de uitkomst die wij voorzien hadden.

De tweede etappe omvatte het echte werk. De eerste gin werd aangebroken en in een glas geschonken. Op dit moment was het van belang nog niets erbij te doen (dus geen ijs en al helemaal geen tonic). Omdat het reukorgaan snel verveeld raakt, stond er een bakje koffiebonen klaar: een snelle snuif en je was weer gereed voor de komende geurexplosie! Aangezien het lastig was de precieze ingrediënten te benoemen, was de vraag aan welke kleur de gin je deed denken. De geel/oranje impressie was niet vreemd, aangezien onze eerste gin de Zesty Citrus Gin was. Na het proeven kon de GT echt opgebouwd worden met de juiste tonic en garnering. Leuk om te weten dat elke smaak gin om andere garnering vraagt om er de beste GT van te maken. Via google zijn makkelijk overzichten te vinden welke tonic en garnering het beste bij jouw keuze aan gin past. Uiteraard kon bij de eerste opgemaakt GT ook het hapje niet ontbreken en deze was dan ook helemaal citrus stijl (bladerdeeghapjes uit de oven met amandel en sinaasappel).

Het intermezzo werd gevormd door een GT quiz, waaruit met name bleek dat je niet teveel naar je vriendin moet luisteren voor de antwoorden. Het verdriet van de verkeerde antwoorden kon worden verdrongen door de tweede gin. De groen/bruinige impressie die deze kruidige gin afgaf, liet zien dat gins erg van elkaar kunnen verschillen. Voor de citrus garnering was helemaal geen plaats, deze Herby and Aromatic Gin vroeg meer om de klassieke garnering, waarvoor de diverse kruidenplantjes kaalgeplukt dienden te worden. De hapjes waren ook klassiek (diverse bruschetta’s) en pasten prima bij de gin: beiden waren weg voor je er erg in had.

Door naar de derde gin, dit keer een notige gin en onze favoriet. Dit was ook de enige Old Tom gin. De Old Tom gin is een gin recept dat populair was in de 18e eeuw en de gin hangt qua smaak tussen de London Dry en jenever in; met andere woorden deze gin is iets zoeter. De Sweet and Nutty Old Tom Gin werd goed onthaald en kon prima doorgaan voor stand alone afsluiter (dus zonder de tonic). Natuurlijk was het leuker om de gin proeverij even netjes af te ronden en de derde perfecte GT samen te stellen. Hierbij maakten de deelnemers kennis met de klassieke nootmuskaat (dus niet uit een zakje, maar zelf raspen), en ook de kaneel en gember verdwenen in het glas, samen met de Fever Tree Ginger Ale. Uiteraard was ook bij de derde etappe het hapje niet vergeten, dit keer in de vorm van een heerlijk dessert.

De flessen gin waren rap leeg, maar niet getreurd, er stond nog een extra fles klaar om de mond na te spoelen. Of om gewoon nog verder te gaan met het maken van eigen creaties.

Wij kregen door deze avond zeker het voorjaar in ons hoofd!

Helen en Nadine

PS: Vergeet niet om ons te volgen op facebook!